Wat is gemeenschap?

Christenen verlangen ernaar om onderlinge eenheid en gemeenschap te ervaren met andere christenen. Maar waarom hebben we deze gemeenschap nodig?

Geschreven door Sigurd Bratlie
Wat is gemeenschap?

Maar indien wij in het licht wandelen, gelijk Hij in het licht is, hebben wij gemeenschap met elkander; en het bloed van Jezus, zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde.” 1 Johannes 1:7.

Veel mensen, of ze nu goddeloos of godsdienstig zijn, kunnen wel vrienden en kennissen hebben die ze graag mogen, maar zij hebben geen gemeenschap. Ze kennen de ware betekenis van gemeenschap niet.

Gemeenschap is hetzelfde doel hebben

Wat is dat dan? Gemeenschap is dat we elkaar liefhebben en zorg dragen voor elkaar doordat we hetzelfde doel hebben. We zijn weder­geboren tot een levende hoop. (1 Petrus 1:3-4.) Zulke mensen zijn uit allerlei mensen uitgekozen om één lichaam te vormen: het lichaam van Christus. (Kolossenzen 3:11-15.)

Wij zien, hoe er tussen deze uitverko­renen grote tegenstellin­gen kunnen bestaan – ze hebben verschillende persoonlijkheden, achtergronden en nationaliteiten bijvoorbeeld – maar het doel is dat Christus alles in allen zal zijn. Daarom bestaat de gemeen­schap niet hierin, dat zij elkaar naar het vlees graag mogen, maar dat zij elkaar liefheb­ben naar de geest in de ene roeping, dat Christus alles in al­len kan zijn.

En de gemeenschap bestaat erin, dat wij zorg dragen voor elkaar en verlost worden, zodat de volheid van Christus steeds verder toeneemt.

Hoe bewaar je gemeenschap

Om in de deze liefde te blijven, moet je je niet door de eigenaardigheden van de anderen in de war laten brengen, of uit de liefde raken omdat de ander zondigt. Juist dan moeten de liefde en de zorg nog meer openbaar worden. En Paulus schrijft: “Doet dan aan, als door God uitverkoren heiligen en geliefden, innerlij­ke ontferming, goedheid, nederigheid, zachtmoedigheid en ge­duld, opdat gij elkander verdraagt en vergeeft.” Kolossenzen 3:12-13.

We vinden de zonde in ons eigen vlees – onze menselijke natuur – als we samen zijn met mensen die anders zijn dan we graag zouden willen. Door de eigenaardigheden van de anderen vind je bij jezelf ongeduld, eigen gerechtigheid en trots opkomen uit het vlees. Dan heb je de reiniging in het bloed van Jezus nodig. Wie de waar­heid niet liefheeft en dus niet kan er­kennen wat weggereinigd moet worden, komt buiten de gemeenschap terecht. Hier moet je toezien op jezelf en niet de ander oordelen.

Doordat je zelf gereinigd wordt zodat jouw liefde en zorgzaam­heid toenemen, kun je ook anderen tot verlossing worden, zodat ook zij niet buiten de gemeenschap komen te staan.

Wandelen in het licht

“Zo vind ik dan deze regel: als ik het goede wens te doen, is het kwade bij mij aanwezig.” Romeinen 7:21. Dat je je hiervan bewust bent, bewerkt dat je niet overmoedig wordt, maar vreest. Paulus bemerkte, dat hij tot krijgsgevangene werd gemaakt van de wet, die in zijn leden was en die strijd voerde tegen de wet van zijn ver­stand. (Romeinen 7:21-25, Romeinen 8:1-2)

Paulus ontdekte dit, doordat hij in het licht wandelde en door de Heilige Geest werd gedreven. Doordat hij niet naar het vlees leefde, kreeg hij licht over wat voortkwam uit zijn natuur, de werkingen van het lichaam. Zo kon hij die doden door de Geest en deelhebben aan de reiniging in het bloed van Je­zus.

Het doel van omgang en vriendschap met hen die buiten de gemeenschap zijn, is: hen tot God te brengen. “Want ook Christus is eenmaal om de zon­den gestorven als recht­vaar­dige voor onrechtvaardigen, opdat Hij u tot God zou brengen; Hij die gedood is naar het vlees, maar levend gemaakt naar de geest.” 1 Petrus 3:18.

Hier zien we, dat al het lijden van Jezus diende tot zijn eigen vorming, om ons tot God te kunnen brengen. (Hebreeën 2:10-11) Zo gaat het ook met ons, als wij in het licht wan­delen. Dan komt er door het kruis lijden in het vlees. In de eerste plaats opdat wij zelf bewaard zullen worden in de gemeenschap in het licht, dan opdat wij in staat zijn anderen te helpen om in de gemeenschap bewaard te blijven, en verder om hen die buiten zijn de gemeenschap binnen te leiden – hen tot God te brengen. Zulke mensen worden nooit eenzaam.

Dit artikel is uit het Noors vertaald en is een bewerkte versie van een artikel dat eerder gepubliceerd is in het maandblad van BCC Skjulte Skatter (Verborgen Schatten) in januari 1982, met de titel “Gemeenschap”.
© Copyright Stiftelsen Skjulte Skatters Forlag

Misschien ben je ook geïnteresseerd in de onderstaande artikelen: