Ga naar de inhoud

Depressie liegt

Ik was een slaaf van mijn depressie en dit heeft me bijna mijn leven gekost. Ik zocht naar antwoorden, maar ik vond niets.

Ik was een slaaf van mijn depressie en dit heeft me bijna mijn leven gekost. Ik zocht naar antwoorden, maar ik vond niets. Tenslotte wees God mij een weg om uit mijn ziekte te komen en Hij gaf mij heel veel blijdschap die zelfs door mijn depressie niet kon worden weggenomen.

Het punt bij depressie is, dat het in veel verschillende vormen komt en mensen op verschillende manieren kan raken. Om deze reden dacht ik dat het niet mogelijk was om het te verslaan. Ik geloof nog steeds dat er geen standaard sleutel is om een depressie te verslaan. Ik geloof zelfs niet dat “een depressie verslaan” voor iedereen hetzelfde betekent. Maar ik weet zeker dat de beloften in de Bijbel 100% waar zijn, ongeacht welke mentale ziekte iemand heeft. Ook al is de weg naar verlossing niet dezelfde voor iedereen, ik weet dat deze weg er is. Dit is mijn verhaal, waarvan ik hoop dat dit een hulp is voor anderen die soortgelijke beproevingen ervaren.

Mijn afdaling naar depressie

Depressie was een giftige stem in mijn oren, die leugens fluisterde. Je kunt nooit gelukkig zijn. Je bent zwak. Niemand anders begrijpt het. Niemand anders heeft ooit zoiets slechts meegemaakt. Niets is het waard om voor op te staan. Niets is het waard om voor te leven. Hopeloze, verschrikkelijke gedachten, en toch geloofde ik ze. En omdat ik in deze leugens geloofde, werden ze waarheid.

Als christen heb ik talloze teksten gelezen over je verheugen, zelfs midden in mijn beproevingen (1 Petr.1:6). Maar ik geloofde nooit dat het mogelijk was voor mij. Ik dacht dat mijn chemische disbalans er op een of andere manier voor zorgde dat ik domweg niet blij KON zijn en dat het zelfs voor God te veel was om dit te genezen.

Depressie drong sneller door in mijn motivatie en deelname aan het leven dan ik kon zeggen “kop op, het zit allemaal tussen je oren.” Ik stopte twee keer in een jaar met school, stopte met baantjes en stopte met mijn sociale contacten. Ik kon niet slapen, ik kon niet eten, ik was een zombie. Ik leefde niet, ik bestond.

Ik wachtte op een teken van God, een soort oplossing dat het leven na de volgende bocht beter zou worden. Dat, mijn depressie, hoe dan ook, op magische wijze zou genezen en ik blijdschap mocht voelen zoals een normaal mens. Ik snapte niet waarom God zei dat ik me moest verheugen in mijn beproevingen en vervolgens de beproeving te moeilijk maakte.

Uiteindelijk werd het zo erg dat ik wist dat ik niet verder kon leven als er niets veranderde. Ik ging naar de dokter en die schreef me pillen voor. Ik begon met sporten en moest mezelf dwingen om drie tot vier keer per week te gaan hardlopen. Dit werkte tot op zekere hoogte, maar de pillen hadden steeds minder effect. Na een tijdje stopte de werking helemaal en kwam ik weer in een neerwaartse spiraal.

Een nieuw dieptepunt

Na een paar maanden van ellende ben ik tot diepten gezonken waarvan ik nooit gedacht had dat ik ze zou bereiken. Satan gebruikte het gif van de depressie om mijn gedachten zo mistig te maken dat de  toekomst eindeloos zwart en hopeloos leek. En omdat ik dit geloofde, werd dit mijn werkelijkheid. En ik wilde een eind maken aan deze realiteit.

In de diepten van zo’n depressie, kunnen deze afschuwelijke gedachten van zelfmoord de enige oplossing lijken. Niets kan immers erger zijn dan de hopeloosheid en wanhoop die ik nu voel. Maar Gods woord spreekt hier anders over.

Het is God alleen die het leven geeft en neemt. Hij heeft mij gemaakt zoals ik ben, met een eeuwig doel. Zelfs in het dal van diepe duisternis (Engels: dal van de schaduw van de dood) is God bij me, bereid om een goed werk in en door mij te doen, precies door deze omstandigheden te gebruiken. Zelfmoord is verschrikkelijke ongeloof in Gods liefde en almacht. Het zou Zijn plan dwarsbomen en met Satans plannen voor dood en verderf instemmen – het zou mijn hele eeuwigheid in gevaar brengen.

Maar in mijn ellende kon ik het licht niet zien en gaf ik het op. Ik was klaar met het leven. Ik wilde gaan slapen en nooit meer wakker worden. Toen, in de diepste duisternis, toen het bijna te laat was, reikte God mij Zijn hand en heb ik die gegrepen. Om redenen die ik niet kan uitleggen, heb ik het niet afgemaakt die nacht. Het werd langzaamaan duidelijk dat God op een of andere manier had ingegrepen. Dat Hij me, om welke reden dan ook, levend wilde hier op aarde. Maar als God me wilde zien leven, betekende dat ook dat Hij een oplossing had dat ik bevrijd zou worden van mijn depressie?

Een antwoord op gebed

Ik begon in mijn Bijbel te zoeken naar antwoorden. Het probleem is echter dat er niet veel  geschreven staat over psychische ziekten. Ik vond veel verzen over het vrij worden van de zonde, maar depressie is geen zonde, dacht ik, het is een ziekte.

Nee, de ziekte is geen zonde. Maar toegeven aan de symptomen van depressie – de hopeloosheid, de wanhoop, het ongeloof in God – dat is zonde. Of  deze nu komen vanwege een  klinische ziekte of niet. En dat betekende dat ik hierover overwinning kon krijgen!

De ziekte is geen zonde. Maar toegeven aan de symptomen van depressie – de hopeloosheid, de wanhoop, het ongeloof in God – dat is zonde. En dat betekende dat ik hierover overwinning kon krijgen!

1 Kor 10:13 (NBV) staat: “Gij hebt geen bovenmenselijke verzoeking te doorstaan. En God is getrouw, die niet zal gedogen, dat gij boven vermogen verzocht wordt, want Hij zal met de verzoeking ook voor de uitkomst zorgen, zodat gij ertegen bestand zijt.”  Dit vers had ik eerder gelezen, maar nooit echt helemaal begrepen. God zorgt ook voor de uitkomst. Dit betekent niet dat God de beproevingen wegneemt, maar dat Hij kracht geeft om de beproevingen te doorstaan en overwinning te krijgen over de dingen die mij plagen. Ik zag in dat ik aan Gods kant moest staan om te overwinnen. Ik vocht om het geloof te behouden en begon te vechten  tegen mijn depressie.

Ik werd nog steeds gebombardeerd door een zee van  slechte gedachten, gedachten van wanhoop, zelfbeschadiging of erger, die in golven op me af kwamen. Ik werd nog steeds verzocht tot depressie die me vertelde dat het niet mogelijk was. Dat ik te ver heen was, zelfs voor God, om me nog te helpen. Maar in 2 Kor 10: 5 (NBG) staat: “zodat wij de redeneringen en elke schans, die opgeworpen wordt tegen de kennis van God, slechten, elk bedenksel als krijgsgevangene brengen onder de gehoorzaamheid aan Christus.”

Elke keer als de gedachten opkwamen in mijn hoofd, rukten deze argumenten me naar beneden. Maar dit keer probeerde ik niet mijn eigen mentale kracht te gebruiken. Ik wist dat “geest over de materie” (mind over matter) hier niet zou werken. Ik gaf mezelf aan God en Hij gaf kracht om de gedachten gevangen te nemen. Het was een gevecht en ik moest constant zeggen: “nee, de Bijbel zegt dat ik me kan verheugen; Ik luister niet naar iets dat iets anders vertelt.” Ik leerde in harmonie te zijn met God en Zijn stem te volgen in alles, ook in praktische dingen. Dat was de enige weg naar overwinning.

Bijvoorbeeld, God wilde dat ik voor mijn lichaam en gezondheid ging zorgen. Mijn depressie was een medische aandoening, en daarom moest ik luisteren naar de dokter en doen wat hij zei. Omdat beweging een belangrijk onderdeel van herstel was en ik merkte dat ik moest gaan hardlopen, wist ik dat dit ook Gods wil was en ging ik hardlopen. Als ik merkte dat ik nu in mijn Bijbel moest gaan lezen, dan ging ik in mijn Bijbel lezen. Als God in mijn hart zei dat ik mijn vrienden moest gaan opzoeken, dan deed ik dat ook. Dit waren nooit dingen waar ik nu zin in had. Eigenlijk voelde het alsof deze dingen het moeilijkste op aarde waren! Maar dat betekent het om te vechten. Het betekent complete en uiterste gehoorzaamheid aan God. Wanneer ik gehoorzaam was in de strijd tegen mijn depressie, was God trouw om een ontsnappingsweg te geven en overwinning over mijn verzoekingen. Toen ik overwon merkte ik echte  blijdschap in mijn geest.

Leven met depressie

In eerste instantie waren de gevechten  zware, wekenlange zaken. Maar daarna werden de lange weken van vechten dagen en de dagen veranderden in uren. Ik geloof dat de uren ook zullen verdwijnen en dat ik op een dag niet meer verzocht word tot deze dingen.

Ik ben nog steeds klinisch depressief. Ik voel de vermoeidheid en de licht emotionele afstandelijkheid die hoort bij een depressie, maar de zonde – er aan toegeven – is nu onder mijn voeten. Mijn gevoelens kunnen negatief zijn in de diepten van mijn depressie, maar in mijn geest heb ik vreugde.

Er is nu een duidelijke scheiding tussen mijzelf en mijn ziekte. Ik ben geen slaaf meer. Ik kan gelukkig zijn, ongeacht wat er gebeurt in mijn situatie. Het is een reis, maar ik ben begonnen op deze weg en door dit alles heb ik veel geleerd.

Depressie liegt.

Een van de leugens was dat er niets was dat het waard was om voor te leven en dat een einde maken aan mijn leven voorgoed een einde zou maken aan al mijn problemen. De waarheid is dat je het lichaam kunt doden, maar niet de geest, die nog steeds voor God moet verschijnen. God heeft me gestopt en ik heb gezien dat Hij een plan met mijn leven heeft en dit plan ook zal volbrengen. Ik heb gezien dat zelfmoord nooit een uitweg is, omdat God altijd bij machte is om te redden.

Ik weet nu dat ik niet te zwak ben. Ik weet nu dat ik niet krachteloos ben. God is aan mijn kant en met Hem is alle kracht in het universum. Ik weet dat anderen ook depressief zijn geweest en er vrij van zijn geworden. Ik weet dat het voor mij ook mogelijk is om er volledig van bevrijd te worden, dat het mogelijk is om te overwinnen en gelukkig te zijn. Ik weet dit, omdat ik het ervaren heb. En nog steeds ervaar.

Ik ben nog niet de persoon die ik zou moeten zijn, maar ik ben bij lange na niet meer de persoon die ik was. Depressie mag dan jaren van mijn leven hebben gestolen, maar het heeft mijn leven niet verpest. Ik mag dan ooit een slaaf zijn geweest van mijn ziekte, maar God is aan mijn kant. God is aan mijn kant en ik heb alle hoop van de wereld op een betere en mooie toekomst. Nu kan mijn lichaam worden gebruikt in dienst van God. Mijn leven kan tot lof van Zijn heerlijkheid zijn en een getuigenis van Zijn macht om zelfs de meest ellendige mensen te redden en te veranderen.

Het kan hopeloos voelen in het begin, maar er is hoop. Er is altijd hoop. God is niet ontrouw, maar om me te kunnen redden van mijn depressie was het nodig dat ik eerst zelf geloof kreeg en gehoorzaam werd aan Zijn woord. Gods woord is waar. Geloof erin. Geloof  dat God je kan bevrijden. Je hoeft nooit meer een slaaf te zijn van je ellende en wanhoop.

Essentie

Ontdek hoe Gods Woord ons uitdaagt en ons in staat stelt om 100% naar Zijn wil te leven, zodat we niet meer in zonde hoeven te vallen, maar tot een leven in overwinning kunnen komen.

Download gratis e-book

Christus geopenbaard in het vlees

Omwille van ons droeg Jezus onze zonde in zijn vlees zodat alle zonde daar veroordeeld zou worden. Hij wilde dat doen, en Hij heeft het gedaan! Wat dat voor ons heeft betekend is niet te meten. Lees hier meer over wat het betekent voor ieder die gelooft in Jezus Christus als Gods zoon en Zoon des mensen.

Volg ons