Ga naar de inhoud

De vrije wil van de mens

Toen God de mens schiep gaf Hij de mens iets heel unieks... De mens kreeg een vrije wil, zodat hij vrijwillig zelf zijn keuzes kon maken.

Toen God de mens schiep gaf Hij de mens iets heel unieks… De mens kreeg een vrije wil, zodat hij vrijwillig zelf zijn keuzes kon maken.

De zondeval kwam doordat de mens zijn vrije wil gebruikte om naar Satan te luisteren. Maar met diezelfde vrije wil werd ook de weg der verlossing gebaand door Jezus Christus.

Zelf verantwoordelijk voor gevolgen

God, die alle macht en alle wijsheid heeft, heeft ieder mens een vrije wil gegeven. En die vrije wil respecteert God binnen zijn wetten. ‘Vrijwillig’ betekent niet dat iemand alles maar kan doen zonder dat het consequenties heeft. Vrijwillig is immers niet hetzelfde als vrijblijvend. Juist omdat wij een vrije wil hebben, zijn wij verantwoordelijk voor onze keuzes. Wij kunnen kiezen wat we zaaien, maar we kunnen niet kiezen wat we oogsten.

“…Want wat een mens zaait zal hij ook oogsten. Want wie op de akker van zijn vlees zaait, zal uit zijn vlees verderf oogsten, maar wie op de akker van de Geest zaait, zal uit de Geest eeuwig leven oogsten.” Gal. 6:7-8.

De vrije wil van de ander

Op dezelfde manier als God onze vrije wil respecteert, moeten wij respect hebben voor de vrije wil van anderen. Betekent dit dat wij dan ook geen verantwoordelijkheid voor elkaar hebben? Vanzelfsprekend hebben we dat. Bijvoorbeeld als de kinderen nog klein zijn. Dan kunnen de ouders niet alleen maar denken: “De kinderen hebben een vrije wil. Alles wat de kinderen doen moeten ze vrijwillig doen.”

Ouders hebben immers de verantwoordelijkheid wanneer het gaat om de opvoeding van de kinderen. Ook als de kinderen ouder worden, blijft het zoeken naar een gezonde balans tussen het respecteren van de vrije wil van het kind en de (afnemende) verantwoordelijkheid vanuit de opvoeding. Hier is veel te leren. Bijvoorbeeld: dat je niet heerst over je kinderen; ze niet prikkelt; ze niet tot kopieën van jezelf wilt maken. Maar wel een voorbeeld zijn voor de kinderen, ze op het hart dragen en voor ze bidden! Contact met ze hebben, een begrip in hun harten leggen in plaats van hen massa’s regeltjes mee te geven.

Paulus als voorbeeld

Zo is het ook in de omgang met anderen. In dit verband is het leerzaam hoe Paulus Filemon behandelde toen de slaaf Onesimus zich in Rome bekeerde. “Daarom, al zou ik volle vrijmoedigheid in Christus hebben om u te gelasten wat betaamt, toch geef ik ter wille van de liefde de voorkeur aan een verzoek.” Filemon 8-9. En verder in vers 14: “Maar ik heb niets buiten uw voorkennis willen doen, opdat wat goeds gij doet, niet uit dwang, maar vrijwillig zij.”

Vrijwillig

Ook wat betreft het leven en het dienen in de gemeente is deze basis van vrijwilligheid zeer belangrijk. Zo leren wij de fijngevoelige wetten kennen, waarover de wijsheid ons wil onderrichten: nooit heersen, nooit van anderen eisen of iets verwijten. Maar wel onze naasten op ons hart dragen en voor hen bidden, met hen spreken en hen aanvuren.

Het doel is immers dat zo velen als mogelijk vrijwillig en van harte met hun vrije wil in Gods wil binnenkomen. Vanuit daar kan de liefde tot Christus ons leiden tot de volmaakte wet der vrijheid, zodat wij zin hebben om onze medemensen te dienen en te zegenen. Vrijwillig, van harte en met blijdschap.

Essentie

Ontdek hoe Gods Woord ons uitdaagt en ons in staat stelt om 100% naar Zijn wil te leven, zodat we niet meer in zonde hoeven te vallen, maar tot een leven in overwinning kunnen komen.

Download gratis e-book

Ik ben met Christus gekruisigd

Dit boekje is gebaseerd op wat Paulus schrijft in Galaten 2:20: “Met Christus ben ik gekruisigd, en toch leef ik, (dat is), niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij.” Elias Aslaksen legt uit wat dit betekent en hoe de lezer tot hetzelfde getuigenis over zijn eigen leven kan komen.

Volg ons